Cześć!
To trudna sytuacja, ale zanim podejmiesz jakąkolwiek decyzję, musisz wiedzieć, w czym dokładnie jesteś.
Zacznij od audytu – wypisz każdy dług, do kogo, ile, RRSO, termin spłaty. Sprawdź BIK, żeby zobaczyć, co tam jest zanotowane. To zajmie Ci godzinę, ale będziesz wiedzieć, co się dzieje. Bez tego wszystkie dalsze kroki to strzały w ciemność.
Negocjacje z wierzycielami to zawsze pierwszy krok. Nie proś – pisz. Pismo polecone do każdego banku/pożyczkodawcy z prośbą o przesunięcie rat, czasową obniżkę czy wydłużenie okresu spłaty. Powód może być prosty: bezrobocie, choroba, zmniejszony dochód. Banki biorą takie pisma poważnie, bo wiedzą, że alternatywa to windykacja i straty.
Konsolidacja ma sens tylko wtedy, gdy Twoje RRSO średnio jest wysokie, a możesz dostać kredyt konsolidacyjny za niższe oprocentowanie. Jeśli już masz zły scoring, konsolidacja może nie przejść, a jeśli przejdzie, to za drogie warunki. Dlatego najpierw negocjuj – może się okaże, że nie potrzebujesz konsolidacji.
Upadłość konsumencka to ostateczność. Bierzesz ją, gdy rzeczywiście nie masz szans spłacić długów bez drastycznych zmian (straciłeś pracę, masz poważną chorobę). Proces trwa minimum rok, wpis do rejestru utrzymuje się lata, a kredyty będą dla Ciebie droższe albo niedostępne. Ale jeśli to jedyna opcja – czasem warto.
Praktycznie: najpierw poradnia dla zadłużonych. Darmowa, przy urzędzie gminy. Doradca oceni Twoją sytuację i powie, która ścieżka ma sens. Może się okazać, że negocjacje wystarczą, może trzeba konsolidacji, może rzeczywiście trzeba upadłości. Ale bez profesjonalnej oceny ryzykujesz złą decyzję.
Ile masz długu razem? Ile zarabiasz? To zmienia wszystko.