Cześć!
Obawy przed inflacją to słuszne – ale przechodzenie oszczędności na waluty obce nie rozwiąże problemu.
Oficjalna inflacja to ~4–5%, ale wiele osób czuje, że znacznie więcej. Twoje oszczędności przy 3,8% oprocentowania rzeczywiście marnują wartość realnie. Jednak konta walutowe to nie rozwiązanie – to hazard.
Konta w EUR i USD mają minimalne oprocentowanie (0–0,5%) albo w ogóle go nie ma. Spread walutowy (różnica między kursem kupna a sprzedaży) to 1–2%. Na wymianie 45 tysięcy złotych tam i z powrotem stracisz około 900–1800 złotych. To znaczny koszt.
Największe ryzyko: jeśli złotówka się umocni (a czasem się umacnia), euro straci na wartości. Przykład: trzymasz 10 tysięcy euro przy kursie 4,20 zł za euro (42 tysiące złotych). Za rok kurs spada do 4,00 – te same euro są teraz warte 40 tysięcy złotych. Straciłeś 2 tysiące. Zyski i straty z kursów są opodatkowane (19% podatek), a musisz je sam zgłosić w PIT-cie. Komplikuje się rozliczenie.
Zamiast trzymać 45 tysięcy za 3,8% – podziel to inteligentnie: 15 tysięcy na lokacie rocznej (~5–5,5%), 15 tysięcy w obligacjach skarbowych (~5,5–6%), 15 tysięcy na koncie oszczędnościowym dla płynności (3,8%). To da średnio 5% rocznie zamiast 3,8% – różnica to prawie 600 złotych więcej w rok. To lepsze niż spekulować na kursach.
Waluta obca ma sens tylko jeśli planujesz wyjazd zagranicę – wtedy zmienisz część wcześniej. Ale jako zabezpieczenie przed inflacją? To hazard. Złotówka zmienia się kapryśnie – jeden dzień lepiej, drugi gorzej.
Nie grasz na walutach. Zamiast tego sprawdzisz które banki mają najlepsze oprocentowanie na lokatach, kupisz obligacje skarbowe (bezpieczne, ~5,5%), resztę trzymasz na koncie oszczędnościowym. Zarabiasz na różnicy między oprocentowaniem a inflacją, bez ryzyka walutowego i bez komplikacji podatkowych.
Pozdrawiamy.