Cześć!
To, co opisujesz, wygląda na przekroczenie granicy normalnej windykacji. Sama windykacja jest legalna, ale kontaktowanie się z numerem ogólnym w pracy i sugerowanie pracodawcy, że „powinien wiedzieć” o Twoich problemach, może naruszać Twoją prywatność i być zwykłą próbą wywierania presji przez wstyd. UOKiK już wcześniej kwestionował praktyki polegające na angażowaniu osób trzecich, w tym ludzi z miejsca pracy, do kontaktu z dłużnikiem. W decyzjach urzędu wprost pojawia się ocena, że proszenie osób z pracy o przekazanie kontaktu czy budowanie presji przez otoczenie jest niedopuszczalne.
Ja bym od razu zaczął zbierać dowody. Zapisuj datę, godzinę, numer telefonu, nazwę firmy, nazwisko rozmówcy i treść rozmowy. Zachowuj SMS-y, maile i historię połączeń. Jeśli w pracy ktoś odebrał taki telefon, dobrze mieć krótką notatkę, kto dzwonił i co powiedział. Potem wyślij do firmy windykacyjnej pisemne żądanie, żeby zaprzestała kontaktu z miejscem pracy i prowadziła kontakt wyłącznie bezpośrednio z Tobą. To warto wysłać mailem i listem, żeby został ślad. UODO przypomina, że windykacja nie daje pełnej dowolności w obchodzeniu się z danymi osobowymi, a kontakt z osobami trzecimi może wchodzić w obszar naruszenia prywatności.
Jeśli nie przestaną, masz kilka ścieżek: reklamacja do wierzyciela lub firmy windykacyjnej, skarga do UODO w zakresie naruszenia danych i prywatności, a przy podmiocie rynku finansowego także wniosek do Rzecznika Finansowego po przejściu reklamacji. Rzecznik prowadzi postępowania interwencyjne właśnie po złożeniu reklamacji do podmiotu.
Równolegle nadal próbowałbym dogadać nowy harmonogram spłaty, ale już wyłącznie na piśmie. Możesz też zajrzeć do działu pomoc dla zadłużonych i wątku o ugodzie z wierzycielem.
Pozdrawiamy.