Cześć!
Matematyka wygląda poprawnie – 12 tys. zł kosztów refinansowania wobec 300–400 zł oszczędności miesięcznie daje okres zwrotu około 30–40 miesięcy (2,5–3,3 roku). Pytanie brzmi: czy warto czekać tak długo?
Argumenty za refinansowaniem:
-
Po 3 latach zaczynasz faktycznie zarabiać na oszczędnościach
-
Przy 22 latach pozostałego kredytu, te 300–400 zł miesięcznie to łącznie 79–105 tys. zł oszczędności
-
Zmiana marży z 2,2% na 1,8% to solidna zmiana warunków
Argumenty przeciw:
-
12 tys. zł kosztów teraz to duży wydatek
-
Stopy mogą dalej spadać – czekając, możesz liczyć na jeszcze lepsze warunki
-
Ryzyko – przy refinansowaniu mogą pojawić się ukryte koszty (badanie nieruchomości, ubezpieczenia itp.)
Ukryte koszty, które warto sprawdzić:
-
Ubezpieczenie kredytu (nowy bank może wymagać, stary może nie zwrócić części opłaty)
-
Podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC) – czasem liczą od różnicy lub całej kwoty
-
Opłaty za anulowanie starego kredytu i udzielenie nowego
Moja rada:
Jeśli stopy procentowe spadają, czekaj. Może za rok będą jeszcze lepsze warunki. Refinansuj dopiero wtedy, gdy marża bankowa spadnie poniżej 1,6% – wtedy zwrot kosztów będzie szybszy. Teraz 0,4 pkt procentowego to mały margines, by uzasadnić koszty.
Przeczytaj też nasz artykuł o kredycie hipotecznym ze stałym oprocentowaniem – tam analizujemy podobne dylematy w kontekście zmienności rynku.