Cześć!
Doprecyzuję tylko jedną rzecz: dziś podstawowe świadczenie na dzieci to 800+ miesięcznie na dziecko, a 300 zł to program Dobry Start, czyli wsparcie wypłacane raz w roku na wyprawkę szkolną. Piszę o tym, bo od tego zależy sens całego pomysłu z osobnym kontem. Jeśli mówicie o regularnych pieniądzach na dzieci, to oddzielne konto nie jest koniecznością, ale porządkuje budżet domowy i pomaga zobaczyć, ile realnie idzie na potrzeby dzieci, a ile „rozpływa się” po drodze.
Jeśli te środki i tak wydajecie na ubrania, szkołę i zajęcia, to osobne konto jest bardziej kwestią organizacji i psychologii niż czystej matematyki. Natomiast jeśli chcecie część odkładać, zwykłe konto oszczędnościowe albo subkonto w Waszym obecnym banku będzie zwykle prostsze niż pełne konto dziecka. Takie rozwiązanie ma sens szczególnie wtedy, gdy chcecie potraktować temat szerzej jako oszczędzanie na dziecko, a nie tylko techniczne „przekładanie” pieniędzy między rachunkami.
Co do banków: nie wybierałbym ich wyłącznie po haśle „konto dla dziecka”, tylko po tym, czy rachunek jest darmowy, czy rodzic ma wygodny dostęp i jak długo działa promocyjne oprocentowanie. Dziś przykładowo PKO ma Pierwsze Konto Oszczędnościowe z promocyjnym oprocentowaniem do 6% do 10 tys. zł przy spełnieniu warunków, Santander daje 6% do 3 tys. zł na koncie dla dziecka, a Pekao promuje Mój Skarb stawką 5% do 5 tys. zł przez 3 miesiące. Tylko uwaga: te promocje zwykle mają limity kwoty i czasu, więc po okresie promocyjnym czar pryska szybciej niż dziecięca skarbonka po wizycie w sklepie z klockami.
Ja zrobiłbym to prosto: jeśli pieniądze są na bieżące potrzeby, zostańcie przy jednym systemie i pilnujcie kategorii wydatków. Jeśli chcecie coś realnie odkładać, otwórzcie osobne konto oszczędnościowe i ustawcie stały schemat. To zwykle daje więcej porządku niż formalne konto dziecka tylko „dla zasady”.
Pozdrawiamy.