- Temat jest pusty.
-
Wpisy
-
Hej,
Znajomy znajomego chce mi pożyczyć 20 tys. zł na pół roku, ale twierdzi, że wystarczy zwykła umowa między nami i nie ma sensu angażować notariusza. Pożyczkodawca chce odsetki, ale niższe niż w firmach pozabankowych; nie chce zabezpieczenia na nieruchomości, tylko prosty termin spłaty i karę umowną za opóźnienie, której jeszcze nawet nie widziałam na piśmie. Teoretycznie kwota jest do ogarnięcia, relacja niby przez polecenie, a mimo to czuję, że przy pieniądzach takie 'na słowo i kartkę’ potrafi skończyć się bardzo źle, gdy coś pójdzie nie tak.
Potrzebuję środków na dopłatę do zakupu lokalu usługowego, bank decyzję da najwcześniej za kilka tygodni, a sprzedający oczekuje zadatku wcześniej, więc czas działa na moją niekorzyść. Nie chodzi mi o brak zaufania dla sportu, tylko o to, że dobra umowa powinna chronić obie strony, zwłaszcza gdy nie są rodziną i znają się bardziej z polecenia niż z codziennego życia.
Nie mam doświadczenia z PCC, formą przelewu, potwierdzeniami i tym wszystkim, co potem może mieć znaczenie, jeśli ktoś nagle zacznie inaczej pamiętać ustalenia niż w dniu przekazania pieniędzy. Jak rozsądnie sformalizować prywatną pożyczkę tej skali, żeby nie przepłacić na obsłudze, ale też nie zostać z papierem, który nic nie znaczy?
Dzięki!
