- Ten temat ma 1 odpowiedź, 1 głos, a ostatnio został zaktualizowany 2 tygodnie przez .
-
Wpisy
-
Hej,
Znajomy znajomego chce mi pożyczyć 20 tys. zł na pół roku, ale twierdzi, że wystarczy zwykła umowa między nami i nie ma sensu angażować notariusza. Pożyczkodawca chce odsetki, ale niższe niż w firmach pozabankowych; nie chce zabezpieczenia na nieruchomości, tylko prosty termin spłaty i karę umowną za opóźnienie, której jeszcze nawet nie widziałam na piśmie. Teoretycznie kwota jest do ogarnięcia, relacja niby przez polecenie, a mimo to czuję, że przy pieniądzach takie 'na słowo i kartkę’ potrafi skończyć się bardzo źle, gdy coś pójdzie nie tak.
Potrzebuję środków na dopłatę do zakupu lokalu usługowego, bank decyzję da najwcześniej za kilka tygodni, a sprzedający oczekuje zadatku wcześniej, więc czas działa na moją niekorzyść. Nie chodzi mi o brak zaufania dla sportu, tylko o to, że dobra umowa powinna chronić obie strony, zwłaszcza gdy nie są rodziną i znają się bardziej z polecenia niż z codziennego życia.
Nie mam doświadczenia z PCC, formą przelewu, potwierdzeniami i tym wszystkim, co potem może mieć znaczenie, jeśli ktoś nagle zacznie inaczej pamiętać ustalenia niż w dniu przekazania pieniędzy. Jak rozsądnie sformalizować prywatną pożyczkę tej skali, żeby nie przepłacić na obsłudze, ale też nie zostać z papierem, który nic nie znaczy?
Dzięki!
Cześć!
Przy 20 tys. zł od osoby prywatnej notariusz zwykle nie jest konieczny. Taka pożyczka może być zawarta zwykłą pisemną umową i to w praktyce jest najrozsądniejszy punkt wyjścia, o ile dokument jest dobrze przygotowany i pieniądze idą przelewem, a nie „do ręki”. Do tego pamiętaj, że standardowo umowa pożyczki podlega PCC 0,5%, więc przy 20 tys. zł mówimy o 100 zł podatku, a deklarację PCC-3 składa się co do zasady w terminie 14 dni od zawarcia umowy.
Ja bym patrzył nie na to, czy „zna go ktoś znajomy”, tylko czy umowa jasno opisuje wszystko, co może potem wywołać spór. W treści powinny znaleźć się: dokładna kwota, data przekazania pieniędzy, termin spłaty, harmonogram lub jednorazowa data zwrotu, wysokość odsetek, sposób liczenia odsetek za opóźnienie i numer rachunku do spłaty. Dobrze też od razu wpisać, że wszystkie zmiany wymagają formy pisemnej, bo później nagle okazuje się, że każda strona „inaczej pamięta rozmowę przy kawie”. Tu pomocny może być też dział o pomocy dla zadłużonych, bo tam najlepiej widać, jak źle kończą się ustalenia bez porządnego papieru.
Najbardziej uważałbym na zapis o karze umownej za opóźnienie, zwłaszcza jeśli „jeszcze nie widziałaś jej na piśmie”. Przy pożyczkach między osobami prywatnymi właśnie w takich miejscach często chowa się realny koszt, który później przestaje być „niższy niż w firmie pozabankowej”. Infor zwraca uwagę, że w umowach cywilnych różne dodatkowe obciążenia bywają wpisywane właśnie jako kary lub opłaty, co później utrudnia ocenę, czy koszt jest rozsądny. Dlatego przed podpisem koniecznie zobacz pełny dokument, a nie tylko ustalenia ustne. Zerknij też na wątek o ugodzie z wierzycielem, bo tam dobrze widać, jak dużo zależy od jednego zdania w umowie.
Praktycznie zrobiłbym to tak: zwykła pisemna umowa, przelew bankowy z jasnym tytułem, PCC rozliczone w terminie, brak gotówki, brak „pustych” zapisów o dodatkowych opłatach i żadnych ogólnych sformułowań typu „pożyczkodawca może naliczyć koszty według własnego uznania”. Jeżeli pożyczka ma pomóc z zadatkiem do lokalu usługowego, to tym bardziej warto zadbać, żeby była prosta i czysta, a nie „koleżeńska” tylko do pierwszego problemu. Dla porządku możesz też zajrzeć do działu finanse osobiste i do materiałów o kredycie dla firmy, bo czasem po kilku tygodniach łatwiej porównać, czy prywatna pożyczka faktycznie była najlepszym mostem.
Gdybym miał to zamknąć w jednym zdaniu: notariusz nie jest obowiązkowy, ale dobra umowa i przelew są obowiązkowe w praktyce, jeśli chcesz później spać spokojnie. Najpierw przeczytaj pełny projekt, szczególnie zapisy o opóźnieniu, a dopiero potem decyduj.
Pozdrawiamy.
