Cześć!
Przy Twoim scenariuszu ja bym patrzył na to bardzo praktycznie: skoro chcesz użytkować auto długo, a nie zmieniać go co 3 lata, to z definicji bliżej Ci do kredytu samochodowego niż do leasingu konsumenckiego. Leasing kusi niższą ratą, ale bardzo często dlatego, że część kosztu jest po prostu przesunięta na koniec w postaci wykupu. I to właśnie bywa największym zaskoczeniem po podpisaniu umowy: rata na wejściu wygląda lekko, a pełny koszt po doliczeniu wykupu, AC i opłat dodatkowych przestaje być taki „lekki”. Przy używanych autach dochodzą też ograniczenia dotyczące wieku pojazdu oraz warunków umowy zależnych od finansującego.
Druga rzecz to kontrola nad samochodem. W leasingu konsumenckim właścicielem auta przez większość czasu nie jesteś Ty, tylko firma finansująca. W kredycie samochodowym auto co do zasady jest Twoje od początku, ale bank zwykle zabezpiecza się przez cesję z AC albo inne zabezpieczenie na pojeździe. To ważne, jeśli myślisz o wcześniejszej spłacie, sprzedaży auta albo po prostu chcesz mieć mniej „drobnego druku” do pilnowania.
Przy aucie za około 58 tys. zł, dochodzie 9 tys. netto, hipotece i rodzinnych wydatkach zrobiłbym jedną rzecz: porównał całkowity koszt po 36 i 48 miesiącach, a nie same raty z pierwszej strony oferty. Sprawdź osobno: sumę rat, wykup, koszt AC, ewentualne opłaty za wcześniejszą spłatę, limit kilometrów i to, czy możesz sam wybrać ubezpieczyciela. Przy leasingu właśnie te elementy najczęściej „dopowiadają” prawdziwą cenę. Przy kredycie też zwykle pojawia się AC z cesją, ale zasady bywają prostsze.
Gdybym miał to streścić w jednym zdaniu: jeśli chcesz autem jeździć długo i zależy Ci bardziej na własności niż na niskiej racie z reklamy, to bliżej mi tu do kredytu niż do leasingu. Leasing częściej wygrywa wtedy, gdy ktoś chce częściej zmieniać auto i akceptuje, że niższa rata nie oznacza niższego całkowitego kosztu.
Pozdrawiamy.