- Ten temat ma 1 odpowiedź, 1 głos, a ostatnio został zaktualizowany 1 tydzień przez .
-
Wpisy
-
Cześć.
Znajomy chce pożyczyć ode mnie 20 tysięcy złotych na kilka miesięcy i chcę to zrobić normalnie, bez późniejszych niedomówień. Znamy się długo, ufam mu, ale właśnie dlatego wolę mieć wszystko jasno spisane, żeby przyjaźń nie została ofiarą źle zapamiętanej rozmowy. Pieniądze mają wrócić w dwóch ratach, bez wysokich odsetek, raczej symbolicznie albo wcale. Nie wiem jednak, jak poprawnie przygotować umowę pożyczki prywatnej, żeby była ważna i nie stworzyła problemów podatkowych.
Czy przy takiej kwocie trzeba zgłaszać pożyczkę do urzędu skarbowego albo płacić PCC? Lepiej przekazać środki przelewem z dokładnym tytułem, czy gotówka też wchodzi w grę? Chciałbym wpisać termin zwrotu, możliwość wcześniejszej spłaty i co się stanie, jeśli znajomy się spóźni. Nie chcę od razu robić aktu notarialnego, ale może przy większej kwocie warto? Proszę o praktyczne wskazówki, jakie elementy muszą znaleźć się w umowie, żeby później nie było dyskusji pod tytułem „przecież umawialiśmy się inaczej”. Wiem, że pożyczanie znajomym bywa ryzykowne, ale jeśli już to robić, to chyba lepiej z papierem niż z dobrą pamięcią i złudzeniem, że wszyscy pamiętają tak samo. Myślę też o wpisaniu w umowie, że każda spłata będzie potwierdzana przelewem, nawet jeśli spotykamy się prywatnie. To może brzmieć sztywno, ale przy pieniądzach wolę chwilę niezręczności niż późniejsze rodzinno-towarzyskie śledztwo.
Cześć.
Przy prywatnej pożyczce 20 tys. zł najrozsądniejsze jest właśnie to, co planujesz: wszystko spisać jasno i przekazać środki przelewem, nie gotówką. Notariusz w takiej sytuacji nie jest obowiązkowy, bo zwykła pisemna umowa w zupełności wystarczy, jeśli dobrze opisuje warunki i da się potem łatwo udowodnić, co strony ustaliły. Podatkowo trzeba pamiętać, że co do zasady pożyczka od znajomego podlega PCC 0,5%, czyli przy 20 tys. zł daje to 100 zł podatku, a deklarację PCC-3 składa pożyczkobiorca w ciągu 14 dni od zawarcia umowy.
W samej umowie wpisałbym przede wszystkim: strony umowy, kwotę pożyczki, datę przekazania pieniędzy, harmonogram dwóch rat, termin końcowy spłaty, sposób płatności oraz zapis, że każda spłata następuje przelewem. To bardzo dobry pomysł, bo przy pieniądzach lepiej mieć twardy ślad niż później odtwarzać ustalenia z pamięci. Dobrze też dodać, że możliwa jest wcześniejsza spłata bez dodatkowych kosztów oraz że wszelkie zmiany umowy wymagają formy pisemnej. Pomocny będzie też dział finanse osobiste, a jeśli chcesz porównać ryzyka przy prywatnym finansowaniu, warto zajrzeć do tematu pożyczki prywatnej z zabezpieczeniem i zapisami alarmowymi.
Największą ostrożność zachowałbym przy zapisach o opóźnieniu. Jeśli chcesz wpisać konsekwencje spóźnienia, to lepiej opisać je prosto i konkretnie, a nie zostawiać ogólnych sformułowań typu „dodatkowe koszty według uznania pożyczkodawcy”. W praktyce wystarczy zapis o odsetkach ustawowych za opóźnienie albo jasno określonej, rozsądnej zasadzie naliczania odsetek. Dobrze też spojrzeć na materiał o ugodzie z wierzycielem i znaczeniu jednego zdania w umowie, bo właśnie takie krótkie zapisy później robią największą różnicę. Jeśli chcesz uporządkować stronę formalną jeszcze lepiej, zerknij też do kategorii kont osobistych i codziennych rozliczeń, bo przejrzysty rachunek i dobrze opisane przelewy naprawdę ułatwiają życie.
Podsumowując: pisemna umowa, przelew z jasnym tytułem, PCC-3 w terminie i każda spłata wyłącznie przelewem. To w praktyce daje dużo większe bezpieczeństwo niż „dobra pamięć i zaufanie”.
Pozdrawiamy.
